می خواستم فقط یک جمله در مورد روز معلم بنویسم:
روزت مبارک معلم
بی حرف پیش ،بی حرف پس.اما مگر می گذارند.مگر جناب مستطاب وزیر می گذارد.
دیروز که چشمم به جمالش در خبرهای سیما روشن شد.آمده بود تا بگوید: که 40 هزار خودرو قرار است به معلم جماعت بدهیم. که با التماس هایی که به خودروسازان کرده ایم قرار شد هیییییییییییی کمکی تخفیف هم بدهند.
این حرف وزیر را از چند باب می توان تحلیل کرد
باب نخست. ما مازنی ها ضرب المثلی داریم به عنوان" دریا و گل کتک"یعنی اینکه دریا را با یک کلوخ چه می توان کرد؟ دآخه عزیز من حدود 2 میلیون فرهنگی داری ، 40 هزارش دیگه کدومه؟
باب دوم:اصلا این تخفیف چقدر هست که اینجور خوار و خفیفمان می کنی؟
باب سوم:چرا رسا نه ایش می کنی.به تلویزیون و دیگر مردم چه مربوط که ما می خواهیم صاحب ماشین شویم؟اونا رو سنن؟مگر وقتی شتر را با بارش می برند ما خبر دار می شویم؟
باب چهارم: کی به شما گفته مشکل ما نداشتن ماشین است؟
باب پنجم:اگه ما نخواهیم که یکی مثل شما به ما ماشین بده کی رو باهاس ببینیم؟
باب ششم:من روز معلم را به شما تبریک نمی گویم چون شما اصلا شاید معلم نباشید.راستی از کجا آمده اید؟آمدنتان بهر چه بود؟به کجا می روی احمدی عزیز نمی نمایی وطنم؟
راستی شنیدم این وزیر عزیز در تلویزیون چیزهایی گفته که مخلصش این می شه:"این کف دست اگه مو داره بکنید."
یعنی اینکه فرهنگیان عزیز از تنور نظام هماهنگ پرداخت هم نونی در نمی آید.بیخود شکماتون را صابون نزنید. و اما جواب من: این کشف شما نیست جناب وزیر .چیزی بگو که ما ندانیم.
نمیدونم چی بگم ای کاش ای کاش ای کاش ، دانش آموزانم خواننده این سطور نبودند تا زبانم را توانای سخن بود.ای کاش
|
+| نوشته شده توسط
علی در پنجشنبه دوازدهم اردیبهشت 1387
|
