تبليغاتX
روان شناسی و اجتماعی - همه سر جای خود.
نوشته های یک معلم
 همه سر جای خود.

همه سر جای خود.

تو سربازی یه اصطلاحی هیچ وقت یادم نمی ره

"جای سازمانی"

یعنی اینکه هر وقت سوت میزدند هر جا که بودی بایستی سه سوته سرجای خودت بودی. اگر نه کلاغ پر و بنشین پاشو .نه فقط برای تو بلکه برای همه.تا همه یادشان باشد که جایشان در صف کجاست.که در نظام تشویق برای یک نفر هست و تنبیه برای همه.درست مثل دنیای خودمان!!!!!!

می گویند از 9 ژاپنی یک نفرشان باهوش و بقیه متوسطند اما از هر 10 ایرانی نه تایش باهوش و یکی متوسط است.

اما چرا ما جهان سومیم و آنها جهان اول؟

دلایلش زیاد می تواند باشد.خیلی از این دلایل را از صدا و سیما و رسانه های دولتی می بینیم و می شنویم.عباراتی همچون

"دشمنان کوردل"

"تلاش مذبوحانه مشتی ......"

"منافقین"

"دوستان ساده دل"

وووووو

البته شاید یه دلیل دیگری هم داشته باشد و آن این است که ژاپنی به امثال من که چهارتا مطلب روانشناسی خوندیم پول می دهند تا فرد باهوششان را شناسایی کنم و سپس روی او سرمایه گذاری کرده و بر طبق استعدادش به او مسئولیت می دهند.اما ما ایرانی ها می چرخیم و می چرخیم تا مسئولیت را به فرد متوسط دهیم و بقیه با انواع و اقسام انگ ها کنار گذاشته می شوند.

لذا این می شود که کار و بار امثال من کساد می شود .تصمیمات نابخردانه گرفته می شود که بعد از اینکه گندش در آمد تصمیم دوم نابخردانه نیز .

و باز و باز و باز.

الله وکیلی در همین آموزش و پرورش ما ملاکهای  استخدام یک معلم چیست؟در مصاحبه ها چه از ما پرسیدند؟چه چیز ما را سنجیدند؟

اصلا کدام نخبه ای حاضر است با این شرایط در اینجا کار کند؟(حالا نخبه ای چون من استثنا را کنار بگذارید.)

این سیستم اصلا نخبه و آموزش  و کیفیت نمی پذیرد .تنها چیزی را ارزش میدهد که بتواند با 10 انگشتش بشمارد .

می گویید نه ! به بریده روزنامه زیر نگاه کنید.

 

              معلمان مازاد دبستانی معلم ورزش می شوند!!!!!!!!!

 

این مطلب را از خروار ها هفته نامه و فصلنامه و هزار کوفت و زهر مارینامه ها ی بی خاصیتی گرفتم که هر روز بر روی میز آقای مدیر می رود و بدون هیچ خواننده ای به انبار.اسم روزنامه را هم نمی دانم.

این سیستم که انسانها سر جای خود نباشند تنبیهی دارد برای همه که در دنیا تشویق برای یک نفر هست و تنبیه برای همه .دود این حماقت ها به چشم همه ماست.

 

|+| نوشته شده توسط علی در دوشنبه نهم اردیبهشت 1387  |
 
 
بالا